Η θλίψη και η απώλεια μπορούν να πυροδοτήσουν το ερώτημα, Υπάρχει ζωή μετά τον θάνατο;

/
/
/
67 Views

[ad_1]

Η ζωή είναι αιώνια, η αγάπη είναι αθάνατη και ο θάνατος είναι μόνο ένας ορίζοντας. Ο ορίζοντας δεν είναι τίποτα εκτός από τα όρια της όρασής μας… R Worthington Raymond

Όταν πενόμαστε, φαίνεται να έχουμε μια θεμελιώδη ανάγκη να γνωρίζουμε αν τα αγαπημένα μας πρόσωπα είναι ακόμα «ζωντανά» κατά κάποιο τρόπο. Η θλίψη και η απώλεια μπορεί να πυροδοτήσουν μια ισχυρή ώθηση να τα αναζητήσουμε, μια ανάγκη να βρεθούν εκεί που βρίσκονται τώρα και αν είναι καλά. Υπάρχει απευθείας γραμμή σε αυτούς…κάπως; Πώς μπορούμε να το βρούμε;

Το σύστημα πεποιθήσεών μας υπαγορεύει σε μεγάλο βαθμό τι πιστεύουμε και πόσο δεκτικοί είμαστε στο να δεχόμαστε πληροφορίες που μπορεί να υποστηρίζουν την πεποίθηση ότι ναι, τα αγαπημένα μας πρόσωπα είναι ακόμα εκεί, παρόλο που μπορεί να μην τα βλέπουμε, να αισθανόμαστε ή να τα ακούμε. Είμαστε είτε ένα κατηγορηματικό ναι είτε όχι ή αιωρούμαστε ενδιάμεσα, όχι πραγματικά σίγουροι, αλλά ούτε και εντελώς απορριπτικοί. Τελικά δεν θα μάθουμε ποτέ με βεβαιότητα μέχρι να φύγουμε κι εμείς από αυτή τη ζωή, αλλά υπάρχουν πολλοί εκεί έξω, συμπεριλαμβανομένου και εμένα, που έχουν ισχυρή πίστη στην αιώνια ζωή, με κάποια μορφή.

Στο «Hello from Heaven», ο Bill και η Judy Guggenheim αποκαλύπτουν τις εμπειρίες της μετά θάνατον επικοινωνίας περισσότερων από 350 ανθρώπων. Βασισμένο σε μια πρωτοποριακή μελέτη 7 ετών, περιγράφουν λεπτομερώς τα μηνύματα που ελήφθησαν και τον απίστευτα θετικό αντίκτυπο που είχε σε πολλές ζωές. Έχω μιλήσει με πολλούς ανθρώπους που πενθούν και σχεδόν χωρίς εξαίρεση μιλούν για μια ισχυρή πεποίθηση ότι τα αγαπημένα τους πρόσωπα συνεχίζουν να είναι παρόντα στη ζωή τους και να επικοινωνούν μαζί τους με κάποιο τρόπο μετά το θάνατο.

Έχω διαβάσει πολλά βιβλία γραμμένα από μέντιουμ, καθώς και έχω επισκεφτεί πολλά όλα αυτά τα χρόνια. Καθένας από αυτούς έχει διαφορετική προσωπικότητα, διαφορετική προσέγγιση, αλλά ουσιαστικά οι περιγραφές τους για τη «μετά την ζωή», αν θέλετε, και τι συμβαίνει μετά το θάνατο είναι σχεδόν ίδιες. Ο Μάικλ Νιούτον, στο βιβλίο του «Ταξίδι ψυχών», περιγράφει λεπτομερώς τα αποτελέσματα δέκα ετών της έρευνάς του, στην οποία οπισθοδρομεί τους πελάτες του σε ένα σημείο μεταξύ των ζωών, μετά το θάνατο, αλλά πριν από τη γέννηση. Προκλητικό και αμφιλεγόμενο εξακολουθεί να υποστηρίζει την άποψη ότι η ύπαρξή μας δεν περιορίζεται στο φυσικό σώμα, αλλά ότι η ψυχή μας και οι ψυχές όσων αγαπάμε – ζουν αιώνια.

Από τη δική μου εμπειρία υπήρξαν πολλές περιπτώσεις που έλαβα μηνύματα από τον γιο μου, τα οποία ήταν, στο μυαλό μου, αδιάψευστη απόδειξη ότι ήταν ακόμα σε θέση να επικοινωνήσει μαζί μου και η ψυχή του ζούσε. Είχα ακόμα μια σχέση μαζί του. Ακόμα κι έτσι, αυτό δεν αφαιρεί την πληγή και τον πόνο της θλίψης, τη λαχτάρα να τον ξαναδώ, να τον μυρίσεις, να τον κρατήσεις και να ακούσεις τη φωνή του. Είναι η φυσική του παρουσία που μου λείπει και συνεχίζω να μου λείπει κάθε μέρα. Αλλά είναι η πεποίθησή μου ότι είναι ακόμα εκεί, αν και με πολύ διαφορετικό τρόπο, που μου δίνει τη δύναμη να συνεχίσω κάθε μέρα και να κάνω αυτό που κάνω γνωρίζοντας ότι εξακολουθεί να είναι πολύ μέρος της ζωής μου.

Τι πιστευεις?

[ad_2]

Source by Maureen Hunter

Leave a Comment

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται.

This div height required for enabling the sticky sidebar